Biblia
HU

δυνάστης

G1413 · N-NSM

Jelentés ruler · ruler · ruler

Nyelvtan főnév · alanyeset · egyes szám · hímnem · N-NSM

Szótári alak δυνάστης

δυνάστης [G:N-M]
ruler
δυνάστης, -ου, ὁ
(< δύναμαι), [in LXX for גִּבּוֹר, עָרִיץ, בַּיִת, etc. ;]
a prince, ruler, potentate: Luk 1:52; of God (Refs [Sir.46:5, 16, 2Ma.15:3), 1Ti 6:15]; of a high official (cf. δυνάσται Φαραώ, Refs [Gen 50:4), Act 8:27] (Cremer, 221).†
(AS)

δυνάστας N-APM
Noun, Accusative, Plural, Masculine
δυνάστης N-NSM
Noun, Nominative, Singular, Masculine
Δυνάστης N-NSM
Noun, Nominative, Singular, Masculine