Biblia
HU

βεβήλους

G0952 · A-APF

Jelentés profane · profane · godless

Nyelvtan melléknév · tárgyeset · többes szám · nőnem · A-APF

Szótári alak βέβηλος

βέβηλος [G:A]
profane
βέβηλος, -ον
(< βαίνω, whence βηλός, a threshold), [in LXX chiefly for חֹל ;]
__1. permitted to be trodden, accessible (see DCG, ii, 422b); hence,
__2. (opp. to ἱερός) unhallowed, profane: of things, Refs [1Ti 4:7 6:20, 2Ti 2:16]; of men, Refs [1Ti 1:9, Heb 12:16] (cf. κοινός; Cremer, 140).
† (AS)

βεβήλους A-APF
Adjective, Accusative, Plural, Feminine
βεβήλους A-APM
Adjective, Accusative, Plural, Masculine
βεβήλοις A-DPM
Adjective, Dative, Plural, Masculine
βέβηλος A-NSM
Adjective, Nominative, Singular, Masculine