παρακοῆς
G3876 · N-GSF
Jelentés disobedience · disobedience · disobedience
Nyelvtan főnév · birtokos eset · egyes szám · nőnem · N-GSF
Szótári alak παρακοή
παρακοή [G:N-F]
disobedience
παρ-ακοή, -ῆς, ἡ
__1. a hearing amiss (Flat.)
__2. Later, as following inattention, disobedience: Refs [Rom 5:19, 2Co 10:6, Heb 2:2] (cf. παρακούω, and see Tr., Syn., § lxvi).†
(AS)
disobedience
παρ-ακοή, -ῆς, ἡ
__1. a hearing amiss (Flat.)
__2. Later, as following inattention, disobedience: Refs [Rom 5:19, 2Co 10:6, Heb 2:2] (cf. παρακούω, and see Tr., Syn., § lxvi).†
(AS)
παρακοήν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
παρακοῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
παρακοὴ N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine