κληρονόμον
G2818 · N-ASM
Jelentés heir · heir · heir
Nyelvtan főnév · tárgyeset · egyes szám · hímnem · N-ASM
Szótári alak κληρονόμος
κληρονόμος [G:N-M]
heir
κληρο-νόμος, -ου, ὁ
(< κλῆρος, νέμομαι, to possess) [in LXX: Refs [Jdg 18:7, 2Ki 14:7, Mic 1:15, Jer 8:10] (יָרַשׁ), Sir.23:22 * ;]
__1. (as in cl.) an heir: Refs [Mat 21:38, Mrk 12:7, Luk 20:14, Gal 4:1]; of those who as sons of God inherit the privileges of the Messianic Kingdom; of Christ himself, Heb 1:2; of Abraham, Rom 4:13-14; of Christians, Refs [Rom 8:17, Gal 3:29, Tit 3:7, Jas 2:5].
__2. (As in LXX: Jg, Mi, Je, ll. with) a possessor: Refs [Heb 6:17 11:7] (Cremer, 359 f.).†
(AS)
heir
κληρο-νόμος, -ου, ὁ
(< κλῆρος, νέμομαι, to possess) [in LXX: Refs [Jdg 18:7, 2Ki 14:7, Mic 1:15, Jer 8:10] (יָרַשׁ), Sir.23:22 * ;]
__1. (as in cl.) an heir: Refs [Mat 21:38, Mrk 12:7, Luk 20:14, Gal 4:1]; of those who as sons of God inherit the privileges of the Messianic Kingdom; of Christ himself, Heb 1:2; of Abraham, Rom 4:13-14; of Christians, Refs [Rom 8:17, Gal 3:29, Tit 3:7, Jas 2:5].
__2. (As in LXX: Jg, Mi, Je, ll. with) a possessor: Refs [Heb 6:17 11:7] (Cremer, 359 f.).†
(AS)
κληρονόμους N-APM
Noun, Accusative, Plural, Masculine
κληρονόμον N-ASM
Noun, Accusative, Singular, Masculine
κληρονόμοις N-DPM
Noun, Dative, Plural, Masculine
κληρονόμοι N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine
κληρονόμος N-NSM
Noun, Nominative, Singular, Masculine