ἁμαρτημάτων
G0265 · N-GPN
Jelentés sins · sin · sin
Nyelvtan főnév · birtokos eset · többes szám · semleges · N-GPN
Szótári alak ἁμάρτημα
ἁμάρτημα [G:N-N]
sin
ἁμάρτημα, -τος, τό
(< ἁμαρτεῖν, see supr.), [in LXX for חַטָּאָה, עָוֺן etc. ;]
an act of disobedience to divine law (Lft., Notes, 273), a sinful deed, a sin: Refs [Mrk 3:28-29, Rom 3:25, 1Co 6:18, 2Pe 1:9], WH, mg.; αἰώνιωv ἀ. (DCG, i, 788a), Mrk 3:29 (for exx. from π., see MM, VGT, see word).†
SYN.: ἀγνόημα, ἁμαρτία, ἀνομία, ἀσέβεια, ἥττημα, παράβασις, παρακοή, παρανομία, παράπτωμα (ν. Cremer, 100; Tr., Syn., § lxvi; DB, iv, 532; DCG, l.with; Westc, Eph., 165 f.) (AS)
sin
ἁμάρτημα, -τος, τό
(< ἁμαρτεῖν, see supr.), [in LXX for חַטָּאָה, עָוֺן etc. ;]
an act of disobedience to divine law (Lft., Notes, 273), a sinful deed, a sin: Refs [Mrk 3:28-29, Rom 3:25, 1Co 6:18, 2Pe 1:9], WH, mg.; αἰώνιωv ἀ. (DCG, i, 788a), Mrk 3:29 (for exx. from π., see MM, VGT, see word).†
SYN.: ἀγνόημα, ἁμαρτία, ἀνομία, ἀσέβεια, ἥττημα, παράβασις, παρακοή, παρανομία, παράπτωμα (ν. Cremer, 100; Tr., Syn., § lxvi; DB, iv, 532; DCG, l.with; Westc, Eph., 165 f.) (AS)
ἁμαρτημάτων N-GPN
Noun, Genitive, Plural, Neuter
ἁμαρτήματος N-GSN
Noun, Genitive, Singular, Neuter
ἁμαρτήματα N-NPN
Noun, Nominative, Plural, Neuter
ἁμάρτημα N-NSN
Noun, Nominative, Singular, Neuter