HU ▾

ὑπομονὴ

G5281 · N-NSF

Jelentés perseverance · perseverance · perseverance

Nyelvtan főnév · alanyeset · egyes szám · nőnem · N-NSF

Szótári alak ὑπομονή

ὑπομονή [G:N-F]
perseverance
ὑπο-μονή, -ῆς, ἡ
(ὑπομένω) [in LXX for מִקְוֶה and cogn. forms; freq. in 4Mac ;]
__1. a remaining behind (Arist.).
__2. patient enduring, endurance: Refs [Luk 8:15 21:19, Rom 5:3-4 15:4-5, 2Co 6:4 12:12, Col 1:11, 2Th 1:4, 1Ti 6:11, 2Ti 3:10, Tit 2:2, Heb 10:36, Jas 1:3-4 5:11, 2Pe 1:6, Rev 2:2-3, 19 13:10 14:12]; δι᾽ ὑπομονῆς, Refs [Rom 8:25, Heb 12:1]; with genitive of person(s), 2Th 3:5 (ICC, in l), Rev 3:10; with genitive of thing(s), Refs [Rom 2:7, 2Co 1:6, 1Th 1:3]; before ἐν, Rev 1:9.†
SYN.: see: μακροθυμία, and cf. Hort on Jas 1:3 (AS)

ὑπομονήν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
ὑπομονὴν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
ὑπομονῇ N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
ὑπομονῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
ὑπομονὴ N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine