HU ▾

χάρις

G5485 · N-NSF

Jelentés grace · grace · grace

Nyelvtan főnév · alanyeset · egyes szám · nőnem · N-NSF

Szótári alak χάρις

χάρις [G:N-F]
grace
χάρις, -ιτος, ἡ Abbott-Smith does not include the article here., accusative, χάριν (χάριτα in Refs [Act 24:27, Ju 4]; see WH, App., 157),
[in LXX chiefly for חֵן ;]
__1. objectively, that which causes favourable regard, gracefulness, grace, loveliness of form, graciousness of speech (cl.; Refs [Ecc 10:12, Sir.21:16, al.): Col 4:6]; λόγοι τ. χάριτος (genitive qual.), Luk 4:22.
__2. Subjectively,
__(a) on the part of the giver, grace, graciousness, kindness, goodwill, favour: Refs [Luk 2:52, Act 7:10, al.]; esp. in NT of the divine favour, grace, with emphasis on its freeness and universality: Refs [Luk 1:30, Act 14:26, Rom 1:7, 1Co 1:3, al.]; opp. to ὀφείλημα, Rom 4:4, 16; to ἔργα, Rom 11:6;
__(b) on the part of the receiver, a sense of favour received, thanks, gratitude: Refs [Rom 6:17 7:25, al.]; χ. ἔχειν, to be thankful, Refs [Luk 17:9, 1Ti 1:12, al.]
__3. Objectively, of the effect of grace,
__(a) a state of grace: Refs [Rom 5:2, 2Ti 2:1, 1Pe 5:12, 2Pe 3:18];
__(b) a proof or gift of grace (cl., a favour): Refs [Jhn 1:16, Act 6:8, Rom 1:5, 1Co 3:10, 2Co 9:8, Gal 2:9, Eph 3:2, 1Pe 5:5, 10 al.] (For fuller treatment of the NT usage, see AR, Eph., 221ff.; DB, ii, 254ff.; DCG, i, 686ff.; Cremer, see word).
(AS)

χάριν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
Χάριν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
χάριτα N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
χάριτι N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
χάριτί N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
χάριτος N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
χάρις N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine
Χάρις N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine