Biblia
HU

ὑποκριταὶ

G5273 · N-NPM

Jelentés hypocrites · hypocrite · hypocrite

Nyelvtan főnév · alanyeset · többes szám · hímnem · N-NPM

Szótári alak ὑποκριτής

ὑποκριτής [G:N-M]
hypocrite
ὑπο-κριτής, -οῦ, ὁ
(< ὑποκρίνομαι, which see) [in LXX Refs [Job 34:30 36:13] (חָנֵף) * ;]
__1. one who answers, an interpreter (Plat.).
__2. a stage player, actor (Plut., Xen., al.). Metaph. (in LXX and NT), a pretender, dissembler, hypocrite: Refs [Mat 6:2, 5 6:16 7:5 15:7 22:18 23:13-15 24:51, Mrk 7:6 Luk 6:42 12:56 13:15].†
(AS)

ὑποκριτῶν N-GPM
Noun, Genitive, Plural, Masculine
ὑποκριταί N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine
ὑποκριταὶ N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine
ὑποκριταί N-VPM
Noun, Vocative, Plural, Masculine
Ὑποκριταί N-VPM
Noun, Vocative, Plural, Masculine
ὑποκριτά N-VSM
Noun, Vocative, Singular, Masculine