τελευτῆς
G5054 · N-GSF
Jelentés death · death · death
Nyelvtan főnév · birtokos eset · egyes szám · nőnem · N-GSF
Szótári alak τελευτή
τελευτή [G:N-F]
death
τελευτή, -ῆς, ἡ
(< τελέω), [in LXX chiefly for מוּת, מָוֶת ;]
__1. a finishing.
__2. an end: τ. βίου (Hdt., al.): also without βίου, the end of life, death (Hdt., Plat., al.): Mat 2:15.†
(AS)
death
τελευτή, -ῆς, ἡ
(< τελέω), [in LXX chiefly for מוּת, מָוֶת ;]
__1. a finishing.
__2. an end: τ. βίου (Hdt., al.): also without βίου, the end of life, death (Hdt., Plat., al.): Mat 2:15.†
(AS)
τελευτῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine