HU ▾

ὀργὴ

G3709 · N-NSF

Jelentés wrath · wrath · wrath

Nyelvtan főnév · alanyeset · egyes szám · nőnem · N-NSF

Szótári alak ὀργή

ὀργή [G:N-F]
wrath
ὀργή, -ῆς, ἡ
[in LXX chiefly for אַף, also for חָרוֹן, חֵמָה, קָצַף, etc. ;]
__1 1, impulse, propensity, disposition.
__2. anger, wrath;
__(a) of men: Refs [Mrk 3:5, Eph 4:31, Col 3:8, 1Ti 2:8, Jas 1:19-20];
__(b) of God;
__α that reaction of the divine nature against sin which in anthropomorphic language is called anger: Refs [Rom 1:18 9:22 12:19], (ICC, in l), Refs [1Th 1:10 2:16, Heb 3:11 4:3 (LXX)] Refs [Rev 14:10 16:19 19:15];
__β of the effect of God's anger: Refs [Mat 3:7, Luk 3:7 21:23, Jhn 3:36, Rom 2:5, 8 3:5 4:15 5:9 13:4-5 Eph 5:6, Col 3:6, 1Th 5:9, Jas 1:20, Rev 6:16-17 11:18]; σκεύη ὀργῆς, Rom 9:22; τέκνα ὀργῆς, Eph 2:3.†
SYN.: see: θυμός (AS)

ὀργήν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
ὀργὴν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
ὀργῇ N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
ὀργῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
ὀργή N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine
ὀργὴ N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine