Biblia
HU

σοφίαν

G4678 · N-ASF

Jelentés wisdom · wisdom · wisdom

Nyelvtan főnév · tárgyeset · egyes szám · nőnem · N-ASF

Szótári alak σοφία

σοφία [G:N-F]
wisdom
σοφία, -ας, ἡ
[in LXX chiefly for חׇכְמָה ;]
skill, intelligence, wisdom, ranging from knowledge of the arts and matters of daily life to mental excellence in its highest and fullest sense;
__(a) of human wisdom: Refs [1Co 2:1 2:4-5, Jas 3:15, Rev 13:18 17:9]; σ. Σολομῶνος, Refs [Mat 12:42, Luk 11:31]; Αἰγυπτίων, Act 7:22; Ἕλληνες σ. ζητοῦσιν, 1Co 1:22; σ. λόγου, 1Co 1:17; τ. σοφῶν, 1Co 1:19 (LXX); τ. κόσμου, Refs [1Co 1:20-21 3:19]; ἀνθρωπίνη, 1Co 2:13; σαρκική, 2Co 1:12;
of wisdom in spiritual things: Refs [Luk 21:15, Act 6:3, 10 7:10, 1Co 2:6, Col 1:28 2:23 3:16 4:5, Jas 1:5 3:13, 17, 2Pe 3:15]; λόγος σοφίας, 1Co 12:8; πνεῦμα σοφίας, Eph 1:17; σ. καὶ φρόνησις, Eph 1:8; σ. καὶ σύνεσις, Col 1:9;
__(b) of divine wisdom: of God, Refs [Rom 11:33, 1Co 1:21 1:24 2:7, Rev 7:12]; πολυποίκιλος, Eph 3:10
of Christ, Refs [Mat 13:54, Mrk 6:2, Luk 2:40, 52, 1Co 1:30 Col 2:3, Rev 5:12];
of wisdom personified, Refs [Mat 11:19, Luk 7:35 11:49].†
SYN.: σύνεσις, intelligence; φρόνησις, prudence, which with σ. make up (Arist., N. Eth., i, 13) the three intellectual ἀρεταί. σ. is wisdom primary and absolute; in distinction from which φ. is practical, σύνεσις critical, both being applications of σ. in detail (cf. Lft., and ICC on Col 1:9; Lft., Notes, 317 f.; Tr., Syn., § LXXv; Cremer, 870 ff.). (AS)

σοφίαν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
Σοφίαν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
σοφίᾳ N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
σοφίας N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
σοφία N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine