Biblia
HU

περάτων

G4009 · N-GPN

Jelentés ends · end · end

Nyelvtan főnév · birtokos eset · többes szám · semleges · N-GPN

Szótári alak πέρας

πέρας [G:N-N]
end
πέρας, -ατος, τό
(< πέρα, beyond), [in LXX chiefly for קֵץ, קָצָה and cognate forms ;]
an end, limit, boundary;
__(a) of space: chiefly in pl., τὰ π. τ. γῆς, Refs [Mat 12:42, Luk 11:31]; τ. οἰκουμένης, Rom 10:18 (LXX);
__(b) (opp. to ἀρχή) the end: with genitive, ἀντιλογίας, Heb 6:10.†
(AS)

πέρατα N-APN
Noun, Accusative, Plural, Neuter
περάτων N-GPN
Noun, Genitive, Plural, Neuter
πέρας N-NSN
Noun, Nominative, Singular, Neuter