Biblia
HU

μοναὶ

G3438 · N-NPF

Jelentés abode · abode · room

Nyelvtan főnév · alanyeset · többes szám · nőnem · N-NPF

Szótári alak μονή

μονή [G:N-F]
abode
μονή, -ῆς, ἡ
(< μένω), [in LXX: 1Ma.7:38 * ;]
__1. in cl.,
__(a) a staying, abiding;
__(b) continuance (LXX, 1 with)
__2. In late Gk.,
__(a) a statson (Paus.);
__(b) an abode: Refs [Jhn 14:2, 23];
__(with) a monastery (cf. MM, iii, xvi; so in MGr.).†
(AS)

μονὴν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
μοναὶ N-NPF
Noun, Nominative, Plural, Feminine