πιστικῆς
G4101 · A-GSF
Jelentés pure · pure · pure
Nyelvtan melléknév · birtokos eset · egyes szám · nőnem · A-GSF
Szótári alak πιστικός
πιστικός [G:A]
pure
πιστικός, -ή, -όν (πίστις),
__1. having the gift of persuasion (Plat., Gorg., 455A).
__2.
__(a) of persons, faithful, trusty (Plut.);
__(b) of things, trustworthy, genuine: νάρδος π., Refs [Mrk 14:3, Jhn 12:3].
† (AS)
pure
πιστικός, -ή, -όν (πίστις),
__1. having the gift of persuasion (Plat., Gorg., 455A).
__2.
__(a) of persons, faithful, trusty (Plut.);
__(b) of things, trustworthy, genuine: νάρδος π., Refs [Mrk 14:3, Jhn 12:3].
† (AS)
πιστικῆς A-GSF
Adjective, Genitive, Singular, Feminine