Biblia
HU

κακίᾳ

G2549 · N-DSF

Jelentés evil · evil · evil

Nyelvtan főnév · részes eset · egyes szám · nőnem · N-DSF

Szótári alak κακία

κακία [G:N-F]
evil
κακία, -ας, ἡ
(< κακός), [in LXX chiefly for רָאָה ;]
__1. badness in quality (opp. to ἀρετή, excellence).
__2. wickedness, depravity, malignity: Refs [Act 8:22, Rom 1:29, 1Co 5:8 14:20, Eph 4:31, Col 3:8, Tit 3:3, Jas 1:21, 1Pe 2:1 2:16].
__3. In late Gk., evil, trouble, affliction (Refs [Amo 3:6, 1Ki 6:9, Ecc 7:15, Sir.19:6, al.): Mat 6:34] (cf. MM, Exp., xv).†
SYN.: (πονηρία) (AS)

κακίαν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
κακίᾳ N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
κακίας N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
κακία N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine