Biblia
HU

τιμῆς

G5092 · N-GSF

Jelentés honor · honor · honor

Nyelvtan főnév · birtokos eset · egyes szám · nőnem · N-GSF

Szótári alak τιμή

τιμή [G:N-F]
honor
τιμή, -ῆς, ἡ
[in LXX for עֵרֶךְ, יְקָר, etc. ;]
a valuing, hence, objectively;
__1. a price paid or received: with genitive of person(s), Mat 27:9; with genitive of thing(s), Act 5:2-3; pl., Refs [Act 4:34 19:19]; τ. αἵματος, Mat 27:6; ἠγοράσθητε τιμῆς, Refs [1Co 6:20 7:23]; ὠνεῖσθαι τιμῆς ἀργυρίου, Act 7:16.
__2. esteem, honour: Refs [Rom 12:10 13:7, 1Co 12:23, 1Ti 5:17 6:1, Heb 5:4, 1Pe 2:7] (R, txt., preciousness, cf. Hort, in l), 1Pe 3:7; τ. διδόναι, 1Co 12:24; ἔχειν, Refs [Jhn 4:44, Heb 3:3]; τ. καὶ δόξα (δ. κ. τ.), Refs [Rom 2:7, 10, 1Ti 1:17, Heb 2:7 (LXX)], Refs [Heb 2:9, 1Pe 1:7, 2Pe 1:17, Rev 4:9, 11 5:12-13 7:12 21:26]; τ. καὶ κράτος, 1Ti 6:16; εἰς τ., Refs [Rom 9:21, 2Ti 2:20-21]; ἐν τ., Refs [Col 2:23; 1Th 4:4]; by meton., of marks of honour, Act 28:10.†
(AS)

τιμὰς N-APF
Noun, Accusative, Plural, Feminine
τιμήν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
τιμὴν N-ASF
Noun, Accusative, Singular, Feminine
τιμαῖς N-DPF
Noun, Dative, Plural, Feminine
τιμῇ N-DSF
Noun, Dative, Singular, Feminine
τιμῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
Τιμῆς N-GSF
Noun, Genitive, Singular, Feminine
τιμὴ N-NSF
Noun, Nominative, Singular, Feminine