Biblia
HU

μιμηταὶ

G3402 · N-NPM

Jelentés imitator · imitator · imitator

Nyelvtan főnév · alanyeset · többes szám · hímnem · N-NPM

Szótári alak μιμητής

μιμητής [G:N-M]
imitator
μιμητής, -οῦ, ὁ
(< μιμέομαι),
in NT always (like the verb) in good sense, an imitator: Refs [1Co 4:16 11:1, Eph 5:1, 1Th 1:6 2:14, Heb 6:12].†
(AS)

μιμηταί N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine
Μιμηταί N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine
μιμηταὶ N-NPM
Noun, Nominative, Plural, Masculine