κακοποιὸς
G2555 · N-NSM
Jelentés wrongdoing · wrongdoing · wrongdoing
Nyelvtan főnév · alanyeset · egyes szám · hímnem · N-NSM
Szótári alak κακοποιός
κακοποιός [G:N-M]
wrongdoing
κακοποιός, -όν
(< κακόν, ποιέω), [in LXX: Pro 12:4 (בּוּשׁ hi.) Pro 24:19 (רָעַע hi.)＊ ;]
doing evil; as susbt., an evil-doer: Refs [1Pe 2:12 2:14 4:15].†
(AS)
wrongdoing
κακοποιός, -όν
(< κακόν, ποιέω), [in LXX: Pro 12:4 (בּוּשׁ hi.) Pro 24:19 (רָעַע hi.)＊ ;]
doing evil; as susbt., an evil-doer: Refs [1Pe 2:12 2:14 4:15].†
(AS)
κακοποιῶν N-GPM
Noun, Genitive, Plural, Masculine
κακοποιὸς N-NSM
Noun, Nominative, Singular, Masculine